دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] ابصار العین فی انصار الحسین (کتاب). إبصارُ العَین فی أنصار الحسین علیه السلام اثر شیخ محمد سماوی (متوفی ۱۳۷۰ق) درباره یاران امام حسین(ع) در واقعه کربلا و قبل از آن، اعم از شهدا و مجروحان است. مؤلف در این کتاب، ۱۱۲ نفر از یاران امام را با ذکر طوایف و قبایل آنان بیان می کند.
محمد بن طاهر بن حبیب ترکى فضلى؛ عالم، فقیه، ادیب، شاعر و خطیب بود که به دلیل تولد و سکونت در منطقه سماوه به سماوی شهرت یافت. او در سال ۱۲۹۳ق در سماوه متولد شد و پس از دوران کودکى و فقدان پدر براى کسب علوم اسلامى به نجف رفت.سماوى تا سال ۱۳۲۲ق در نجف ماند و پس از بازگشت به موطن خود در سال ۱۳۳۰ش به عضویت مجلس درآمد. سماوى مدتى هم به عنوان قاضی نجف و حاکم شرع در بغداد مسؤولیت داشت. او همچنین عضو مجمع علمى عراق بود. سماوى در سال ۱۳۷۰ق در نجف از دنیا رفت و در همانجا به خاک سپرده شد.از آثار او گذشته از کتاب ابصار العین می توان به «الطلیعه فى شعراء الشیعه»، «ظرفة الاحلام فیما نظم فى المنام»، «الکواکب السماویه فى شرح القصیدة الفرزدقیه»، «شجرة الریاض فى مدح النبى الفیاض» اشاره کرد.
سلحشوران طف،سماوی، محمد، ص۲۲،۲۴.
آقابزرگ در الذریعه، از کتاب با نام «ابصار العین فی احوال انصار الحسین(ع)» نام برده و می نویسد:::شیخ محمد سماوى آن را در ابتداى منصب قضاوت در نجف نوشته و در سال ۱۳۴۳ در نجف چاپ شد و پس از آن، مؤلف، مطالبى را بدان افزود که هنوز به زیور طبع آراسته نشده است.
الذریعة، تهرانی، آقا بزرگ،ج۱، ص۶۵.
مؤلف در داخل هر مقصد نام افراد را بدون ترتیب الفبا آورده و احتمال دارد ترتیب خاصى در نظر او بوده که روشن نیست. سماوى همچنین در موارد متعدد با عنوان «ضبط الغریب» به توضیح لغات یا وجه تسمیه ها پرداخته است.
کتاب شناخت سیره معصومان، مرکز تحقیقات رایانه ای علوم اسلامی نور.
...
[ویکی شیعه] ابصار العین فی انصار الحسین (کتاب). إبْصارُ العَین فی أنْصارِ الحُسین علیه السلام اثر شیخ محمد سماوی (متوفی ۱۳۷۰ق) درباره یاران امام حسین(ع) در واقعه کربلا و قبل از آن، اعم از شهدا و مجروحان. مؤلف در این کتاب، ۱۱۲ نفر از یاران امام را با ذکر طوایف و قبایل آنان بیان می کند.
محمد بن طاهر بن حبیب ترکی فضلی؛ عالم، فقیه، ادیب، شاعر و خطیب بود که به دلیل تولد و سکونت در منطقه سماوه به سماوی شهرت یافت. او در سال ۱۲۹۳ق در سماوه متولد شد و پس از دوران کودکی و فقدان پدر برای کسب علوم اسلامی به نجف رفت. سماوی تا سال ۱۳۲۲ق در نجف ماند و پس از بازگشت به موطن خود در سال ۱۳۳۰ش به عضویت مجلس درآمد. سماوی مدتی هم به عنوان قاضی نجف و حاکم شرع در بغداد مسؤولیت داشت. او همچنین عضو مجمع علمی عراق بود. سماوی در سال ۱۳۷۰ق در نجف از دنیا رفت و در همان جا به خاک سپرده شد.
از آثار او گذشته از کتاب ابصار العین می توان به «الطلیعه فی شعراء الشیعه»، «ظرفة الاحلام فیما نظم فی المنام»، «الکواکب السماویه فی شرح القصیدة الفرزدقیه»، «شجرة الریاض فی مدح النبی الفیاض» اشاره کرد.
