متهجد

متهجد. [ م ُت َ هََ ج ْ ج ِ ] ( ع ص ) آن که به شب بیدار باشد. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). بیدار و بی خواب و بیدار در شب و از خواب برخیزنده در شب. ( ناظم الاطباء ). کسی که در شب جهت عبادت پروردگار برخیزد. شب زنده دار. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). || خفته در شب. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تهجد شود.

(مُ تَ هَ جِّ ) [ ع. ] (اِفا. ) آن که شب هاتا هنگام سحر به عبادت خدا پردازد،شب زنده - دار.

کسی که شب تا سحر برای نماز و عبادت بیدار بماند، شب زنده دار.

شب زنده دار، کسی که شب تاسحربرای نمازوعبادت بیداربماند

💡 دعاى هفتم: شيخ طوسى در مصباح متهجد فرموده: (مستحب است خواندن اين دعا بعد از دوركعت اول نماز شب.)

💡 بـــرابـــر نــبـودن انـسـان متنعم غافل از خدا با مؤ من متهجد، و عدم تساوى عالم به خداباجاهل به او

💡 برابر نبودن انسان متنعم غافل از خدا با مؤ من متهجد، و عدم تساوى عالم به خداباجاهل به او

💡 مرحوم محدث قمى مى فرمايد: نقلشده كه عابس از رجال شيعه و رئيس و شجاع و خطيب و عابد و متهجد بوده است. (606)

💡 گفت: شوهرش، به خداوند سوگند، هيچ چيز مانع نمى شد از اين كه در روزها روزه دار،و در شب ها متهجد باشد و چيزى را بگويد كه خداوند آن را دوست مى دارد و به آن راضىمى شود.