مبروص

مبروص. [ م َ ] ( ع ص ) پیس اندام. ( آنندراج ). مبتلا به برص و پیسی اندام. ( ناظم الاطباء ).پیس اندام. مبتلی به برص.( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به برص شود.

(مَ ) [ ع. ] (اِمف. ) آن که به بیماری برص مبتلی باشد.

برص دار، مبتلا به برص.

( صفت ) آنکه به برص مبتلی است پیس اندام.

آن که به بیماری برص مبتلی باشد.

💡 در آيـات بـالا خـوانديم كه موسى (عليهالسلام ) هنگامى كه دستش را از گريبان بيرونآورد، سـفـيـد و روشـن بـوده بـى آنـكـه عـيـبـى داشته باشد، ممكن است اين جمله براى نفىتعبيرى باشد كه در تورات تحريف يافته ديده مى شود، چرا كه در اين تورات چنين آمدهاسـت: (و خـداونـد بـاز بـه او گفت حال دست خود را به آغوش خود گذار كه دست خود رابه آغوش خود گذاشت و او را بيرون آورد و اينك دستش مانند برف، مبروص شد).

💡 راوى گفت: چون لشكر، آن حضرت را شهيد كردند به جهت طمعِ رُبودن لباس ‍ او برجَسَد مقدّس آن شهيد مظلوم روى آوردند، پيراهن شريفش را اسحاق بن حَيْوَة (304)حَضْرَمى برداشت و بر تن پوشيد و مبروص شد و مُوى سر و رويش ريخت، و در آنپيراهن زياده از صد و ده سوراخ تير و نيزه و شمشير بود.