قند مکرر

قند مکرر. [ ق َ دِ م ُ ک َرْ رَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از لبهای معشوق است. ( برهان ):
دیده چون آن دو لب شیرین دید
معنی قندمکرر فهمید.طاهر غنی ( از آنندراج ).رجوع به قند شود.

کنایه از لبهای معشوق است

💡 از شکست آرزو قند مکرر می خوریم بر لب خود خاک می مالیم و شکر می خوریم

💡 شکر در کام خسرو خوش گواراست کز این قند مکرر روزه داراست

💡 خاک آن راه همه قند مکرر گردد بر زمینی که تو زان لب شکر افشانی آیی

💡 خود قندی و، دو لعل تو قند مکرر است خود عمری و، دو زلف تو عمر دوباره است

💡 از شکست توبه ام قند مکرر می خورد کام هرکس تلخ بود از داستان توبه ام

💡 فیض لب کوثر که گزیدی لب یار است و آن قند مکرر که شنیدی لب یار است