قصد وجوب

[ویکی فقه] انجام عبادت به قصد وجوب نفسی آن را قصد وجوب گویند.
قصد وجوب، از اقسام قصد وجه و به معنای به جا آوردن عبادت به قصد وجوب آن است. مراد از قصد وجوب در این جا، قصد وجوب نفسی است، نه غیری.

💡 شرط دوم نيت است و بعد از تعيين آن در نيت چيزى جز قصد تقرب و اخلاص در عبادت شرطنيست و لازم نيست وجه آن يعنى وجوب يا استحباب آنرا در نيت معلوم كند آنچنانكه در سايرعبادات واجب نيست تا آنكه اگر واجب باشد قصد وجوب كند واگر مستحب باشد قصداستحباب هرچند كه اعتكاف در روز سوم را بكند بلكه در روز سوم نيت را تجديد كند.

💡 فقهاى شيعه مقصود حديث را چنين بيان كرده اند: تا رؤ يتهلال ثابت نشده است كسى نمى تواند به قصد وجوب و قصد رمضان روزه بگيرد.

💡 مساءله 5 - جائز است كه بر يك ميت و در يك زمان اشخاصى متعدد نماز فرادىبخوانند بلكه بجماعت نيز جائز است چند نوبت بر او نماز خوانده شود و مادام كه كسىاز نماز بر او فراغ نشده هر يك از نماز گذاران مى توانند قصد وجوب كنند و اما اگريكى فارغ شد (و تكليف واجب كفائى انجام گرديد) ديگران بايد نيت استحباب و يا قربتكنند و همچنين است در نمازگذاران متعدد در جماعتى واحد.

💡 مساءله 8 - در نماز قصد وجوب و استحباب واجب نيست (يعنى در نماز واجب قصدوجوب و در نماز مستحب و قصد استحباب لازم نيست ) بلكه كافى است قصد قربت مطلقهكند (مثلا نيت كند كه نماز ظهر مى خوانم قربة الى الله و يا نيت كند نماز نافله شب مىخوانم قربة الى الله ) و به احتياط نزديكتر قصد آن دو است.