قرى

[ویکی الکتاب] معنی قُرَی: آبادیها ( جمع قریة)
معنی مُحَصَّنَةٍ: منع شده (در اصل از احصان (به معنی مانع شدن)- محکم شده -(درعبارت"قُرًی مُّحَصَّنَةٍ " منطقه ای که با قلعه ای محکم احاطه شده وحفاظت می شود)
ریشه کلمه:
قری (۵۷ بار)
«قُریً» جمع «قریه» به معنای «آبادی» است، اعم از شهر یا روستا،وگاه به معنای انسان های مجتمع در یک محل، نیز آمده است.

💡 بزرگترين دشمن تو نفس اماره تو است كه دائم حضور تست و پيوسته بدشمنى تو مىكوشد ((مردم مادى به اين سخنان و قرى نمى گذارند چونجاهل بنفس قدسى و روح باقى خويشند.

💡 ثواب پوشيدن انگشتر بلور   حديث: 1 حدثنى محمد بن الحسن رضى الله عنهقال حدثنى احمد بن ادريس عن محمد بن احمد عن على بن الريان عن على بن محمد المعروفبابن وهبه العبدسى قريه من قرى واسط يرفعه الى ابى عبدالله عليه السلامقال نعم الفص البلور.

💡 فكلى و اشربى و قرى عينا فاما ترين من البشر احدا فقولى انى نذرت للرحمنصوما فلن اكلم اليوم انسيا (479) پس بخور اى مريم از رطب و بياشام از آبو ديده ات روشن باد و شاد باش، اگر ببينى از بشر احدى را پس بگو كه: من نذركرده ام از براى خداوند مهربان كه امروز روزه بدارم پس ‍ امروز با آدمى سخن نمىگويم.

💡 و ثانيا مقصود از هلاك ساختن اهل قرى بطورى كه از سياق استفاده مى شود عذاب دنيوىنيست، بلكه مقصود از آن شقاوت در دنيا و عذاب آخرت است.

💡 و ثالثا مراد از ظلمى كه در آيه شريفه است ظلم خداوند و هلاك ساختناهل قرى است در صورتى كه غافل باشند، نه ظلماهل قرى.