علی حکیم

علی حکیم. [ ع َی ِ ح َ ] ( اِخ ) ابن محمد حسینی نجفی، مشهور به حکیم. عالم در علم طب ( 1200 الی 1300 هَ. ق. ). تولد و وفات او در نجف اشرف بوده است. وی از تلامذه صاحب الجواهر و شیخ مرتضی انصاری بوده است. او راست: 1 - حاشیه بر جواهر. 2 - حاشیه بر رسائل شیخ مرتضی. 3 - حواشی بر تذکره علامة. 4- حواشی بر خلاصةالحساب. 5 - حواشی بر رجال میرزا کبیر. 6 - حواشی بر سرخاب قوندی، در رمل. 7 - حواشی بر شرح الاسباب. 8 - حواشی بر کتاب الجفر سیدحسین عقیلی هندی. 9 - حواشی بر کلیات التفسیر. 10 - ذیل السلافه سیدعلی خان. 11 - رسالة فی الجدری ( آبله ) 12- رسالة فی الزبر و البینات. 13 - رسالة فی الوباء و الطاعون. 14 - شرح التبصرة. 15 - شرح تجرید. 16- شرح کتاب الکیمیاء ابی بکر رازی مصری امامی. 17 - شرح نجاةالعباد. ( از اعیان الشیعه عاملی ج 42 ص 44 ) ( از معجم المؤلفین ج 7 ص 193 ). و رجوع به مصنفی علم الرجال آقابزرگ طهرانی ص 315 شود.

ابن محمد حسینی نجفی مشهور به حکیم عالم در علم طب ( ۱۲٠٠ قمری الی ۱۳٠٠ قمری ) تولد و وفات او در نجف اشرف بوده است وی از تلامذه صاحب الجواهر و شیخ مرتضی انصاری بوده است

💡 پدرش میرزا علی حکیم که کوچه‌ای به نام او در گرگان هست و پدربزرگش میرزا احمد حکیم از اطبای مشهور استرآباد (گرگان) بودند. خودش نیز تا پانزده سالگی، علاوه بر تحصیل در مدارس جدید زادگاهش، نزد هادی استرآبادی صرف و نحو عربی خواند. سپس به تهران رفت و از مدرسه طب فارغ‌التحصیل شد.