عزلت گزیده

عزلت گزیده. [ ع ُ ل َ گ ُ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) آنکه تنهائی و گوشه نشینی و خلوت را دوست میدارد. ( ناظم الاطباء ). عزلت دوست. عزلت گزین. و رجوع به عزلت دوست شود.

آنکه تنهائی و گوشه نشینی و خلوت را دوست میدارد عزلت دوست

💡 ز جور آدمی عزلت گزیده است پری را چشم کس زان رو ندیده است

💡 دانندگان که وقت جهان خوش بدیده‌اند خوش وقتشان که گوشه عزلت گزیده‌اند

💡 عزلت گزیده ایم به عزت رسیده ایم صحت شدیم تا که ز صحبت بریده ایم

💡 ز دنیا فارغ و دولت گزیده گرفته گوشه و عزلت گزیده

💡 خواجو برو بچشم تأمل نگاه کن بر اهل دل که گوشه ی عزلت گزیده اند

💡 عزلت گزیده بودم و کاری گرفته پیش یارم ز در درآمد و کارم به هم بزد