طعن و لعن

طعن و لعن. [ طَ ن ُ ل َ ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) از اتباع است. سرزنش و نفرین. رجوع به طعن و رجوع به لعن شود.

از اتباع است.

💡 علت اينكه نام عبداللّه بن سباء در كتب رجالى شيعه آمده و وجود او مسلّم فرض ‍ شده است،بيشتر به خاطر تبليغات گسترده اى بوده كه از طرف مؤ لفيناهل سنت، در رابطه با او صورت گرفته است، منتها چون عقيده اى كه به او نسبت دادهشده با اصل و اساس تشيع سازگارى ندارد، درطول اعصار و قرون از طرف شيعيان مورد طعن و لعن قرار گرفته است.

💡 يزيد در برابر اين اعتراضها زبان به طعن و لعن ابن زياد گشود، و حتى بعضى ازلشكريان را كه همراه اسيران آمده بودند - بظاهر - مورد عتاب و سرزنش ‍ قرار داد.سرانجام بيمناك شد و از آنان روى پوشيد و سعى كرد كمتر با مردم تماس بگيرد.

💡 بر فرض كه قبول كنيم، اين شخص افسانه اى با همين نام و نسب و عقيده وجود خارجىنيز داشته است، خود طعن و لعن شيعيان و بيزارى جُستن شان از اين شخص،دليل گويا و واضحى است كه مكتب تشيع هيچ گونه ربطى به افكار پليد عبداللّه بنسباء ندارد و الاّ از طرف شيعيان مورد طعن و لعن واقع نمى شد.

💡 بر روانم طعن و لعن از معن و قاآن هیچیک همچو کهتر چاکرانش فضل و احسان داشتی

💡 آشکارا، روز طعن و لعن زندان میکنی شب نهانی روی در کوی لوندان میکنی