سیه گلیم

💡 ای لاله‌ای که چشم به صحرا گشوده‌ای زیر سیه گلیم سویدا چگونه‌ای؟

💡 سیه گلیم خری ژنده جل و پشما کند که ژندگیش نه در پی پذیرد و نه رفو

💡 گلیم خویش برآرد سیه گلیم از آب وگر گلیم رفیق آب می‌برد شاید

💡 ما سیه گلیمان را جز بلا نمی‌شاید بر دل بهائی نه هر بلا که بتوانی

💡 سیه گلیم منم ورنه هرگز از شیراز به اختیار که کرد است اختیار سفر

💡 آنکس که ترا بیند و شادی نکند سر زیر و سیه گلیم و سرگردان باد

💡 در داستان‌های قدیمی، وقتی از سختی‌های زندگی صحبت می‌کردند، گاهی از استعاره‌ی سیه گلیم برای توصیف سرنوشت تاریک و بی‌رنگ شخصیت‌های بیچاره استفاده می‌کردند.

💡 بافتن یک سیه گلیم با طرح‌های بسیار پیچیده و ظریف، نیازمند صبر و حوصله بسیار زیادی است که تنها از عهده‌ی هنرمندان قدیمی برمی‌آماد.

💡 او در میان آن اتاق تاریک و قدیمی، تنها با تکیه بر نقش‌های محو شده‌ی یک سیه گلیم قدیمی توانست کمی از تنهایی خود را فراموش کند.