سیه مغز
لغت نامه دهخدا
سیه مغز. [ ی َه ْ م َ ] ( ص مرکب ) کسی را گویند که سودا بر مزاجش غلبه کند و خلل دماغ داشته باشد. ( برهان ) ( فرهنگ رشیدی ) ( آنندراج ).
فرهنگ فارسی
( صفت ) شخصی که سودا بر مزاجش غلبه کرده و خلل دماغ داشته باشد.
کسی را گویند که سواد بر مزاجش غلبه کند و خلل دماغ داشته باشد.
جمله سازی با سیه مغز
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 دردت افزون باد ای نایی به من برگوی راست زین سیه مغزان ازرق طیلسان باکی مدار
💡 همی رای داری که افزون کنی ز خاک سیه مغز بیرون کنی
💡 او را به عنوان فردی سیه مغز و بدخواه توصیف میکردند که همیشه به دنبال تخریب موفقیتهای دیگران و ایجاد تفرقه در میان دوستان بود.
💡 در داستانهای قدیمی، شخصیتهای سیه مغز معمولاً نقش منفی را ایفا میکردند و با حیلهگریهای خود، آرامش جامعه را به خطر میانداختند.
💡 نباید اجازه داد افکار سیه مغز و کینههای قدیمی، مانع از ایجاد صلح و تفاهم میان اعضای این خانواده بزرگ و با اصالت شود.