دو مغز

دومغز. [ دُ م َ ] ( ص مرکب ) که دارای دو مغز باشد. که دو تا مغز داشته باشد. دارای دو مغز؛ بادام دومغز؛ دوغلو. ( یادداشت مؤلف ):
چو بادام دومغز آزار سندان سعدی.

که دارای دو مغز باشد.

💡 از مهر محمد و علی هر دو بهم بادام دو مغز است دل روشن من

💡 دل زنده می کند نفس جانفزای صبح جان می شود دو مغز ز آب و هوای صبح

💡 همچون دو مغز بادام اندر یکی خزینه با هم گرفته انسی وز دیگران ملالی

💡 بس پری زادان نغز آمد چو بادام دو مغز دیو زادان را در آغوش و شیاطین را به بر

💡 از دل و جان رفیق و دوست شوند چون دو مغز اندرون پوست شوند

💡 او دو مغز است از حسین و از حسن بل دو مغز است او ازین هر دو سخن