لغت نامه دهخدا
سوزن عیسی. [ زَ ن ِ سا ] ( اِخ ) گویند: وقتی که عیسی علیه السلام را به آسمان می بردند سوزنی همراه داشت. چون بفلک چهارم رسید ملائکه خواستند که بالاتر برند. امر شد که جستجو کنند تا علائق دنیا چه همراه دارد. چون دیدند سوزنی و کاسه ای شکسته داشت فرمان رسید که همانجا نگاهش دارند. ( برهان ) ( آنندراج ). گویند که چون عیسی علیه السلام را به آسمان می بردند در دامن ایشان سوزنی بوده بحکم الهی بهمین سبب بر فلک چهارم ماند و بالاترش نبردند چرا که سوزن یکی از اسباب دنیا است. ( غیاث ):
تنم چون رشته مریم دوتایست
دلم چون سوزن عیسی است یکتا.خاقانی.