سورینام

رودیست که در سورینام جریان دارد و باقیانوس اطلس ریزد و درازای آن ۳۵٠ کیلومتر است.

سورینام (Suriname)
کلیسای جامع کلیسای جامع کلیسای جامع موقعیت. کشور سورینام در ساحل شمالی امریکای جنوبی، بین اقیانوس اطلس در شمال، گویانِ فرانسه در شرق، برزیل در جنوب، و کشور گویان در غرب، جا دارد. مساحت این سرزمین ۱۶۳,۸۲۰ کیلومتر مربع است و پایتخت آن شهر پاراماریبو است.سیمای طبیعی. سورینام به سه ناحیۀ جغرافیایی متمایز به شرح زیر تقسیم می شود: الف. جلگۀ ساحلی که باریک، پَست و باتلاقی است و عمدتاً با دیواره سازی و پس زدن آب دریا به دست آمده و شبکه هایی از کانال های مصنوعی آن را آبیاری می کنند. اراضی این قسمت از نظر کشاورزی بسیار غنی است و بیشتر جمعیت کشور در همین بخش زندگی می کنند. شهرهای مهم نیونیکری، تاتنس، گرونینگن، و بروکوپوندو نیز در همین قسمت قرار دارند. ب. بخش درون بومی یا ناحیۀ مرکزی را علفزار هایی تشکیل داده که بر ارتفاع و انبوهی جنگل های آن رو به جنوب افزوده می شود و بلندترین نقطۀ سورینام، کوه یولیانا توپ با ارتفاع ۱,۲۳۰ متر، در همین بخش واقع است. پ. ناحیۀ جنوبی را ارتفاعات فلات گونۀ مرتفعی فراگرفته است که خط الرأس آن ها مرز برزیل را تشکیل داده است. کوه های مزبور از جنگل های انبوه پوشیده شده اند و رودخانه هایی مانند تاپاناهونی، ایتانی، و کورانتاین که رو به شمال جریان دارند از آن سرچشمه می گیرند. رودخانۀ کورانتاین مرز کشور گویان و رودخانۀ ایتانی، که یکی از ریزابه های رود مارونی است، مرز گویانِ فرانسه را تشکیل می دهد. این قسمت از کشورِ سورینام که ارتفاع آن، به ویژه در مرز برزیل، به ۱,۰۰۰ تا ۱,۲۸۰ متر می رسد، هنوز شناسایی نشده و پوشیده از جنگل های دست نخورده و انبوهی است که زیستگاه حیات وحش سورینام محسوب می شود. اقلیم سورینام بسیار گرم و مرطوب است و وزش نسیم ساحلی تا اندازه ای از شدت آن می کاهد. میانگین دمای سالانه این کشور ۲۷ درجۀ سانتی گراد است و میانگین بارندگی سالانۀ آن در نوار ساحلی به ۲,۲۲۵ میلی متر می رسد.
اقتصاد. سورینام از نظر اقتصادی در موقعیت خوبی قرار دارد. کشاورزی عمدتاً در نوار ساحلی متمرکز است و برنج مهم ترین محصول صادراتی آن است. علاوه بر آن، نیشکر و موز نیز از دیگر اقلام مهم کشاورزی سورینام به حساب می آیند. جنگل داری و شیلات علاوه بر مصرف داخلی از اقلام صادراتی به شمار می روند. تولید آلومینیوم، مواد غذایی، چوب و الوار، سیمان، روغن نخل، سیگار و کفش ازجمله فعالیت های صنعتی این سرزمین است.
حکومت و سیاست. نظام حاکم بر کشور سورینام جمهوری چندحزبی با یک مجلس قانون گذاری است. مجلس ملی آن ۵۱ عضو دارد؛ اعضای این مجلس و نیز رئیس جمهور را مردم هر پنج سال یک بار انتخاب می کنند. قدرت اجرایی در دست رئیس جمهور است و هیئت دولت را او تشکیل می دهد.
مردم و تاریخ. برطبق آمار سال ۲۰۰۰، جمعیت کشور سورینام ۵۲۵هزار نفر است (۲۰۱۰) و تراکم نسبی آن به۳.۲ نفر در کیلومتر مربع می رسد. رشد سالانۀ جمعیت این کشور۱.۳ درصد است که عمدتاً در نوار ساحلی سکونت دارند، اکثراً هندی های آسیایی تبارند و از آیین هندو پیروی می کنند. ۲۴ درصد از مردم این کشور روستانشین اند و زبان رسمی آنان هلندی است. قدیمی ترین اقوامی که در نوار ساحلی سورینام ساکن شدند، کاریب ها بوده اند. اسپانیایی ها نخستین اروپاییانی بودند که در ۱۴۹۹م به این سرزمین وارد شدند و انگلیسی ها در ۱۶۵۰ در دومین سفر خود به این سرزمین ماندگاه هایی در آن تأسیس کردند. بنابر پیمان صلح بردا که در ۱۶۶۷ بین انگلیس و هلند منعقد شد، انگلیسی ها در قبال امتیازی که از هلندی ها در امریکای شمالی گرفتند، سورینام را به هلند واگذار کردند و هلندی ها با تأسیس ماندگاه هایی در این سرزمین، به تجارت برده پرداختند. آنان در ۱۸۶۳، پس از لغو برده داری، به اجیرکردن کارگران ارزان قیمت هندی و جاوه ای رو آوردند و آنان را به مهاجرت و سکونت در سورینام و کار در کشتزارها تشویق کردند؛ بدین سان آنان بسیاری از هندیان را در این سرزمین اسکان دادند. سورینام در ۱۹۵۴ به خودمختاری داخلی دست یافت و در ۲۵ نوامبر ۱۹۷۵ درحالی که گروه کثیری از هندیان، سورینام را به حالت اعتراض ترک می کردند، به استقلال کامل رسید.