سخن ساز
مترادفها
سخنگو، گوینده
لغت نامه دهخدا
سخن ساز. [ س ُ خ َ ] ( نف مرکب ) آنکه سخن ساخته بگوید و در واقع چنان نباشد. ( آنندراج ):
حدیثی که مرد سخن ساز گفت
یکی زآن میان با ملک باز گفت.سعدی.از آنرو طایر طبع سخن ساز
سوی این بوستان آمد بپرواز.؟ ( از حبیب السیر ).تو که هرگز سخن اهل سخن نشنیدی
چون سخن ساز و سخن فهم و سخندان شده ای ؟صائب ( از آنندراج ). || سخنگو. جاری زبان. شیرین زبان. رَطْب اللسان:
یا رب به ثنای خود سخن سازم کن
در گلشن حمد نغمه پردازم کن.؟ ( از حبیب السیر ).|| فریبنده. مکار. حیله ساز. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
آنکه سخن ساخته بگوید و در واقع چنان نباشد.
جمله سازی با سخن ساز
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 دلت مرد از سخن سازی در عزم خموشی زن که جز ضبط نفس اینجا نمیباشد مسیحایی
💡 هر کسی گوید که «گو حال خودش، خسرو، به شعر» دل کجا دارم که دعوی سخن سازی کنم
💡 چشم یک چشمزد ار جانب ما باز کنی با اسیران همه یک لحظه سخن ساز کنی
💡 اى كاش به جاى اين شعر، اشعار ناصر خسرو، شاعر سخن ساز ايران، را مى نوشت:
💡 سرمه در حجت ناطق ننماید تأثیر نتوان نکته بر آن چشم سخن ساز گرفت
💡 آن مرد که یک سخن ساز و پرقدرت بود، توانست با استفاده از کلمات دقیق و متقاعدکننده، نظر اکثریت حاضران را در جلسه تغییر دهد.
💡 در دربار پادشاهان قدیم، سخن سازان با مهارت بسیار بالا وظیفه داشتند تا پیامهای دیپلماتیک را به شکلی هنرمندانه و بدون ایجاد تنش منتقل کنند.
💡 سخن ساز بودن تنها به داشتن کلمات زیبا نیست، بلکه هنر اصلی در انتخاب زمان مناسب و استفاده از لحنی تاثیرگذار در هنگام صحبت کردن است.