«روز ازل» در زبان فارسی و در متون دینی و ادبی به معنای آغاز نخستین و زمان بسیار دور و آغازین هستی است که در آن، بنا بر باورهای فلسفی و دینی، آفرینش و تقدیر موجودات و سرنوشت انسانها در علم الهی رقم خورده است. واژه «ازل» به معنای بیابتدا بودن و زمانی است که آغاز مشخصی برای آن قابل تصور نیست و همواره به عنوان نقطه آغازین و فراتر از زمان معمول شناخته میشود. بنابراین «روز ازل» به روزی گفته میشود که در آن، پیش از پیدایش جهان مادی و جریان زمان، حقیقت آفرینش و مقدرات موجودات در نظام الهی تعیین شده است. این مفهوم بیشتر جنبه فلسفی و اعتقادی دارد و در ادبیات عرفانی برای اشاره به آغاز هستی و رابطه انسان با تقدیر ازلی به کار میرود. در بسیاری از متون ادبی، «روز ازل» زمانی نمادین است که در آن سرنوشت انسانها و پیوندهای روحی آنان شکل گرفته است و به نوعی بیانگر پیشینهای فراتر از زندگی دنیوی است. برای مثال، در اشعار عرفانی گفته میشود که عشق یا سرنوشت انسان از روز ازل رقم خورده است، به این معنا که این احساس یا وضعیت از ابتدا در تقدیر او قرار داشته است. این واژه همچنین به مفهوم جاودانگی و خارج بودن از محدودیت زمان اشاره دارد و در برابر مفهوم «زمان مادی» قرار میگیرد. بنابراین، این روز به معنای لحظه یا دورهای آغازین و فراتر از زمان معمول است که در آن، بر اساس باورهای فلسفی و دینی، سرنوشت و حقیقت آفرینش شکل گرفته است و نقشی بنیادین در درک مفهوم تقدیر و هستی در ادبیات فارسی دارد.
روز ازل
لغت نامه دهخدا
روز ازل. [ زِ اَ زَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) روزی که زمان با آن آغاز شده است. روز الست:
مرا روز ازل کاری بجز رندی نفرمودند.حافظ.رجوع به ازل شود.
فرهنگ فارسی
روزی که زمان با آن آغاز شده است
جمله سازی با روز ازل
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 از روز ازل جرم همه از من و توست حق گیرد از من و تو داد من و تو
💡 آدم از روز ازل جلوهٔ جانانه نمود می به خُم رفت و سبو روی به میخانه نمود
💡 عاقبت کار تو گر این بود ای گردون دون از چه در روز ازل قسمت کمالم کردهای؟!
💡 محتسب بهر خدا هیچ مگو با خود باش که من از روز ازل آنچه نمودم هستم
💡 گر دوصد تدبیر درام ری بپیش آری صغیر آنچه در روز ازل تقدیر شد آن میشود
