دگر کردن

دگر کردن. [ دِ گ َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) تغییر دادن. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). عوض کردن. مبدل کردن. تعویض کردن:
وز آن پس دگر کرد میخ درم
همان میخ دینار و از بیش و کم.فردوسی.آئین تنت همه دگر شد
تو نیز بجان دگر کن آئین.ناصرخسرو.بر تو تا زنده ام دگر نکنم
گر چه کار جهان دگر گردد.خاقانی.اگر خواهی حسابم را دگر کن
ره نزدیک را نزدیکتر کن.نظامی.

تغییر دادن. عوض کردن.

💡 مرا این دوستی با تو قضای آسمانی بود قضای آسمانی را دگر کردن توان؟ نتوان

💡 مرا گوید: حدیث من مگو، دیگر چه می‌گویی؟ حدیث پادشاهان را دگر کردن، توان؟ نتوان

💡 به غیر دست تو از دست هیچ کس ناید زانبیا قلم رفته را دگر کردن

💡 نیکو نباشد هر زمان جایی دگر کردن هوس من دوست می‌دارم ترا، با دشمنان یاری مکن

💡 سپاه و رعیت نیابند فرصت به شغل دگر کردن ازمیزبانی