دولت شهر

{city state} [جغرافیای سیاسی، علوم سیاسی و روابط بین الملل] نظامی سیاسی حاکم بر شهری مستقل که بر مناطق مجاور خود حکمرانی می کند و مرکز حیات فرهنگی و اقتصادی و سیاسی است

دولت شهر (city-state)
واحدی حکومتی که قلمرو آن یک شهر است. اگرچه شهرهای مستقل همواره در تاریخ وجود داشته اند، اما اصطلاح دولت شهر بیش از همه دربارۀ پولیس۱ ها یا شهرهای خودمختار یونان باستان به کار رفته است. شمار دولت شهرهای یونان، که مهم ترین آن ها آتن و اسپارت بودند، در آغاز به چندصد شهر می رسید. حاکمیت این شهرها روستاهای اطرافشان را نیز دربر می گرفت و زندگی سیاسی و اجتماعی هر دو را شامل می شد. هرچند حکومت دولت شهر آتن را در دورۀ شکوفایی اش غالباً مردم سالاری دانسته اند، اما انواع بسیار متفاوتی از حکومت، مانند پادشاهی مطلقه، دیکتاتوری نظامی و اشراف سالاری، بر دولت شهرها حاکمیت داشته اند. حتی در دولت شهرهایی که حکومت مردم سالار هم داشته اند، مشارکت در حکومت فقط به شهروندان، یعنی طبقه ای که شامل بردگان، زنان و دیگران نمی شد، محدود بود. شهرهای ایتالیا در دورۀ رنسانس۲ نیز نمونۀ دیگری از شهرهای خودمختار بودند. فلورانس، جنووا، میلان، و ونیز همگی در دوره های مختلف ازجملۀ جوامع آزاد ایتالیا بودند.Renaissance

💡 سازمان مملکتی فینیقی‌ها تشکیل شده از مناطقی بود که باید آن‌ها را دولت شهر نامید؛ که مهمترین آن‌ها صیدا و بوبلوس (جبیل) بود، فنیقی‌ها در دیگر نقاط جهان نیز دولت شهرهایی داشتند که، کارتاژ از جمله این نواحی بود. آن‌ها کم و بیش تحت تأثیر و استیلای مصری‌ها قرار داشتند.

💡 در ۱۹۳۳، حزب نازی محلی، که از سوی اقلیت دموکرات حمایت می‌شد، اداره دولت شهر را به دست گرفت. بنابر یهودستیزی، بسیاری از یهودیان منطقه را ترک گفتند. پس از اشغال لهستان در ۱۹۳۹، منطقه را به آلمان ضمیمه کرده و با نام رایشس‌گائو دانتسیگ-پروس باختری، شناختند. نازی‌ها، لهستانی‌ها و یهودیان را به اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی از جمله اردوگاه مرگ اشتوتهوف در لهستان منتقل کردند.

💡 دولت شهری توکیو برآورد کرد که جمعیت توکیو در سال ۲۰۳۰ به ۱۴٫۲۴ میلیون نفر خواهد رسید و سپس شروع به کاهش خواهد کرد. در مقایسه با تخمین قبلی در سال ۲۰۲۱، شروع کاهش جمعیت پنج سال به تعویق افتاده‌است، اما دولت شهری اعلام کرد: "کاهش جمعیت حتی در پایتخت، توکیو، اجتناب‌ناپذیر است.

💡 گفته می‌شد که انتخاب آلاتوره برای باقی‌مانده دوره اسنایدر «خلأ بزرگی را در سیاست و دولت شهری پر کرد». زیرا شورای شهر «بدون نماینده لاتین‌تبار در شهر برجسته آمریکایی اسپانیایی‌تبار، چیزی شبیه به شرمندگی مدنی بود که در آن زمان بزرگ شده بود. آن زمان وزارت دادگستری ایالات متحده علیه شهر شکایت کرد و ادعا کرد که طرح تقسیم مجدد آن، نمایندگی لاتین را رد کرده‌است».