لغت نامه دهخدا
دوطبقه. [ دُ طَ ب َ/ ب ِ ق َ / ق ِ ] ( ص مرکب ) دواشکوبه. دومرتبه. که طبقه ای بالای طبقه ای دیگر قرار داشته باشد: اتاق دوطبقه.ساختمان دوطبقه. ( یادداشت مؤلف ). اتوبوس دوطبقه.
دوطبقه. [ دُ طَ ب َ/ ب ِ ق َ / ق ِ ] ( ص مرکب ) دواشکوبه. دومرتبه. که طبقه ای بالای طبقه ای دیگر قرار داشته باشد: اتاق دوطبقه.ساختمان دوطبقه. ( یادداشت مؤلف ). اتوبوس دوطبقه.
دواشکوبه. دو مرتبه.
💡 نقشهای داخلی برج، تلفیقی از سنت و مدرنیسم است به خصوص سقف طبقه دوم. در ورودی برج، هریک از لنگههای سنگی درها، حدود ۵/۳ تن وزن دارد. جنس این سنگها از گرانیت است. برج ۲ آسانسور دارد که از دیوارههای برج بالا میروند. آسانسور اول دو طبقه را طی میکند و به سقف سیمانی میرسد سپس از آسانسور دوم استفاده میشود. هیچیک از سقفها بسته نیستند و همه آنها به فضای بالاتر راه مییابند.
💡 این ساختمان دو طبقه است و دارای سه اتاق و دو حمام است و یک سالن دایرهای با پنجرههای شیشهای بزرگ که تا سقف رفتهاند دارد و یک راه پله مرکزی به طبقه دوم و اتاق خوابها و بالکن راه دارد. برای کفپوش سالن پذیرایی از چوب بامبو استفاده شده که ماده نرم و لطیفی است و برای محیط زیست ضرری ندارد.
💡 در شهر گمیش تپه ساختمانها و بناهای قدیمی وجود دارد که برخی از آنها سه طبقه و بسیاری نیز دو طبقه میباشد اغلب این ساختمانها تماماً از چوب و الوارهایی که از شوروی سابق وارد میشده بنا گردیده و در ساخت آنها معماری خاصی اتاق بکار رفتهاست. اتاقهای تودرتو، دالانهای موجود و شومینههای اتاقها در این ساختمانها منحصر به فرداست. و حکایت از کار مهندسی و کارشناسی این بناها دارد.