لغت نامه دهخدا
دوطبقه. [ دُ طَ ب َ/ ب ِ ق َ / ق ِ ] ( ص مرکب ) دواشکوبه. دومرتبه. که طبقه ای بالای طبقه ای دیگر قرار داشته باشد: اتاق دوطبقه.ساختمان دوطبقه. ( یادداشت مؤلف ). اتوبوس دوطبقه.
دو طبقه
فرهنگ فارسی
دواشکوبه. دو مرتبه.
جمله سازی با دو طبقه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نقشهای داخلی برج، تلفیقی از سنت و مدرنیسم است به خصوص سقف طبقه دوم. در ورودی برج، هریک از لنگههای سنگی درها، حدود ۵/۳ تن وزن دارد. جنس این سنگها از گرانیت است. برج ۲ آسانسور دارد که از دیوارههای برج بالا میروند. آسانسور اول دو طبقه را طی میکند و به سقف سیمانی میرسد سپس از آسانسور دوم استفاده میشود. هیچیک از سقفها بسته نیستند و همه آنها به فضای بالاتر راه مییابند.
💡 این ساختمان دو طبقه است و دارای سه اتاق و دو حمام است و یک سالن دایرهای با پنجرههای شیشهای بزرگ که تا سقف رفتهاند دارد و یک راه پله مرکزی به طبقه دوم و اتاق خوابها و بالکن راه دارد. برای کفپوش سالن پذیرایی از چوب بامبو استفاده شده که ماده نرم و لطیفی است و برای محیط زیست ضرری ندارد.
💡 در شهر گمیش تپه ساختمانها و بناهای قدیمی وجود دارد که برخی از آنها سه طبقه و بسیاری نیز دو طبقه میباشد اغلب این ساختمانها تماماً از چوب و الوارهایی که از شوروی سابق وارد میشده بنا گردیده و در ساخت آنها معماری خاصی اتاق بکار رفتهاست. اتاقهای تودرتو، دالانهای موجود و شومینههای اتاقها در این ساختمانها منحصر به فرداست. و حکایت از کار مهندسی و کارشناسی این بناها دارد.