دعبل

💡 روزى دعبل خزاعى شاعر اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السلام - در شهر مَرْوْ به محضرمبارك امام علىّ بن موسى الرّضا عليهما السلام شرفياب شد و اظهار داشت: ياابنرسول اللّه ! قصيده اى در شاءن و عظمت شما اهل بيت، سروده ام و علاقه مندم آن را درمحضر شما بخوانم ؟

💡 دعبل عرضه داشت: به خدا سوگند، كه من براىپول نيامدم؛ و دِرهم ها را برگرداند و گفت: اگر ممكن است لباسى از لباس هاىحضرت به من داده شود،

💡 دعبل از قم عازم وطن شد، ولى وقتى كه به وطن رسيد، ديد خانه او را دزدان غارت كردهاند در اين هنگام پى به سخن حضرت رضا (ع ) برد كه هنگام عطاى كيسه دينار به اوفرمود:

💡 دعبل شنيد حضرت رضا (ع ) به خراسان آمده است، قصيده تكان دهنده و پرشور ((مدارسآيات )) را كه به قصيده ((تائيه )) معروف است، سرود و به قصد ((مرو)) خراسانبراى شرفيابى به حضور حضرت رضا عليه السلام عازم گرديد، وقتى كه خدمتحضرت رسيد، عرض كرد:

💡 دعبل نزد ماءمون رفت، نخست چنين قصيده اى را انكار كرد، ولى وقتى كه از امان دادن ماءمونكاملا مطمئن شد، به خواندن آن قصيده شروع كرد تا به اينجا رسيد: