دزگاه

دزگاه. [ دَ ] ( اِ مرکب ) دستگاه. ( ناظم الاطباء ).
دزگاه. [ دِ ] ( اِ مرکب ) قلعه. قلعه جای: کلات دیهی کوچک باشد و بیشتر بر کوه باشد چون دزگاهی. ( فرهنگ اسدی ).
دزگاه. [ دِ ] ( اِخ ) به فارسی نام محلی بوده در قدیم الایام معروف و به حصانت موصوف اما اکنون نامی از آن باقی است. ( از انجمن آرا ) ( از آنندراج ).
دزگاه. [ دِ ] ( اِخ ) ده مرکز دهستان دزگاه بخش مرکزی شهرستان فیروزآباد، با 243 تن سکنه. واقع در 105هزارگزی جنوب غربی فیروزآباد و کنار راه عمومی دهرم به پس رودک. آب از رودخانه قره آغاج و چاه و راه آن مالروو صعب العبور است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7 ).
دزگاه. [ دُ ]( اِخ ) نام یکی از دهستان های هفتگانه بخش مرکزی شهرستان فیروزآباد. حدود و مشخصات آن بقرار زیر است: ازشمال به دهستان اربعه پائین ( سفلی ) از خاور به ارتفاعات جنوبی اربعه و دارالمیزان از جنوب دهستان های جم و زیر از باختر به ارتفاعات و دهستان شنبه. این دهستان در جنوب باختری بخش واقع و زمین آن جلگه ولی اطراف آن را ارتفاعات متعدد فراگرفته است و رودخانه فیروزآباد و رودخانه قره آغاج در شمال باختری آن با هم یکی شده و بنام رودمنه وارد شهرستان بوشهر میگردد.آب مشروب آن از چاه و آب زراعت از رودخانه میباشد. این دهستان از چهارآبادی تشکیل شده و نفوس آن در حدود 850 تن است و قرای مهم آن دولت آباد و دزگاه که مرکز دهستان است میباشد. طایفه جعفربیگلو از ایل قشقائی در این دهستان قشلاق میکنند و راه ارتباطی آن مالروو صعب العبور است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7 ).

نام یکی از دهستانهای هفتگانه بخش مرکزی شهرستان فیروز آباد. حدود و مشخصات آن بقرار زیر است: از شمال به دهستان اربعه پائین از خاور به ارتفاعات جنوب اربعه و دار المیزان از جنوب دهستانهای جم وزیر از باختر به ارتفاعات و دهستان شنبه.

💡 دزگاه روستای کوچکی از توابع بخش گله‌دار در شهرستان مهر در جنوب استان فارس در جنوب ایران واقع شده‌است. در زمان قدیم اکثر مردم این روستا دزدسرگردنه و راه زن بوده‌اند به همین دلیل او را دزگاه مینامیدند

💡 در لغت‌نامه دهخدا به نقل از فارسنامه ناصری دربارهٔ این رود چنین آمده‌است: علامرودشت [عَ مَ رْوْ دَ] (اِخ) نام رودی است به فارس. آبش شور و ناگوار است و به کار زراعت نرود. از نزدیک قریهٔ چارطاق ناحیهٔ ینجهٔ احشام لارستان نشر آبی پیدا شده، کم‌کم زیاد گشته تا نزدیکی قصبهٔ علامرودشت رودخانهٔ علامرودشت شود. پس چون به قریهٔ دادالمیزان اسیر رسد آن را رودخانهٔ دادالمیزان گویند و در دزگاه به رودخانهٔ دزگاه بیامیزد.