دریوزه گر
واژه «دریوزه‌گر» صفتی مرکب است و به کسی گفته می‌شود که کار و زندگی‌اش به دریوزگی وابسته باشد. به بیان دیگر، گدا یا سائل است و امرار معاش خود را از طریق درخواست کمک یا صدقه از دیگران تأمین می‌کند. این واژه بار معنایی منفی دارد و نشان‌دهندهٔ وابستگی و عدم تلاش برای تأمین نیازهای شخصی است. در متون قدیمی و یادداشت‌های مرحوم دهخدا، «دریوزه‌گر» به عنوان صفتی برای فردی که به دریوزه‌گری عادت دارد ثبت شده است. بنابراین، این واژه هم توصیف یک رفتار اجتماعی ناپسند است و هم بیانگر شغلی یا سبک زندگی وابسته به کمک دیگران محسوب می‌شود.
لغت نامه دهخدا
دریوزه گر. [ دَرْ زَ / زِ گ َ ] ( ص مرکب ) آنکه کارش دریوزه باشد. گدا. سائل. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).
جمله سازی با دریوزه گر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 دریوزه گر رشحهٔ اویند، حریفان الحق رگ ابر قلمش بحر نوال است
💡 کاسهٔ دریوزه گر، چشم لئیمان بود گریه ز هرخاروخس، سودوسلم داشتن
💡 فکر دریوزه گران فهم کلامم نکند طبع مستغنی خود ساخته منت دارم
💡 بستند ره جرعه آبی به سکندر دریوزه گر میکده صهبا به کدو برد
