دریای شور

دریای شور. [ دَرْ ی ِ ] ( اِخ ) بحرالملح. دریای عربه. بحرالموت. ( قاموس کتاب مقدس ). دریاچه لوط. رجوع به بحرالمیت شود.

بحر الملح. دریای عربه

💡 چمن از گریه‌های سیدا دریای شوری شد تبسم کردی و حق نمک نشناختی رفتی

💡 گراینده را سوی دریای شور به رغبت روان کرد بر راه دور

💡 ز هر گوشه سر کرد سیلاب زور ز شورش جهان گشت دریای شور

💡 فلک را کرد گرداب جنون دریای شور من زمین چون گردباد آید به رقص از جوش سودایم

💡 بود از دریای شور آبشخورش دادی آن شو را به طعم شکرش

💡 زآب شیرین مانم و باشد نفور طبع من ز آبشخور دریای شور