دریای سبز

دریای سبز. [ دَرْ ی ِ س َ ] ( اِ مرکب ) دریای اخضر. بحر اخضر. || کنایه از آسمان:
گرچه دریای سبز پرگهر است
چون ثناگوی او توانگر نیست.عنصری.|| اللجة الخضراء؛ که شیخ اشراق آن را ذکر کرده و از آن عالم محسوسات خواسته است. رجوع به حکمت اشراق، هنری کربن ص 276 شود. || ( اِخ ) بحر اخضر، که دریایی است بین چین و یمن و هند و دریای محیط رجوع به بحر اخضر ذیل بحر و به دریای اخضر در ردیفهای خود شود.

دریای اخضر. یا کنایه از آسمان.

💡 ز ساری و آمل برآمد خروش چو دریای سبز اندر آمد به جوش

💡 ز سبزه گویی دریای سبز گشت زمین درو پدید شده شگل گنبد خضرا

💡 سپاهی گذشت از مداین به دشت که دریای سبز اندرو خیره گشت

💡 یکی لشکری راند از گرگسار که دریای سبز اندرو گشت خوار

💡 بگردش اندر دریای سبز موج زنان ز نمّ او همه بنیاد برجها شده تر