خورهه

خورهه. [ خُرْ هََ ] ( اِخ ) دهی است جزء دهستان پشتکدار بخش حومه شهرستان محلات، واقع در شمال محلات و باختر راه شوسه قم به اصفهان. این ده سردسیر با 1500 تن سکنه است. آب آن از قنات و رودخانه و محصول آن غلات و بنشن و چغندرقند و بادام و گردو و پنبه و انگور میباشد. شغل اهالی زراعت و کرباسبافی و قالیچه بافی است و نماینده بهداری و پزشک مجاز و دبستان و صندوق پست دارد. از طریق قریه دودهک که واقع بر سر راه شوسه است می توان اتومبیل برد. در وسط اراضی آثار دو ستون سنگی قدیمی وجود دارد و مزرعه فریجان و محمدآباد جزء این ده است. چند خانوار از ایل خراسانی و زند در حوالی این ده ساکنند. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6 ).
خورهه. [خُرْ هََ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان بربرود بخش الیگودرز شهرستان بروجرد، کنار راه مالرو میشله به الیگودرز. این دهکده در جلگه قرار دارد با آب و هوای معتدل و 457 تن سکنه. آب آن از قنات و محصول آن غلات و لبنیات و تریاک و چغندر و حبوبات. شغل اهالی زراعت و گله داری و از صنایع دستی زنان قالی و جاجیم بافی. راه اتومبیل رو است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6 ).

دهی است از دهستان بربرود بخش الیگودرز شهرستان بروجرد کنار راه مالرو میشله به الیگودرز. این دهکده در جلگه قرار دارد با آب و هوای معتدل و ۴۵۷ تن سکنه آب آن از قنات و محصول آن غلات و لبنیات و تریاک و چغندر و حبوبات.

خورهه (محلات). خورهه روستایی در دهستان خورهه بخش مرکزی شهرستان محلات استان مرکزی ایران است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۲۵ نفر ( ۱۸۸خانوار ) بوده است.

💡 مسیر دوم جادهٔ محلات_ورین_خورهه است. برای رسیدن به این مسیر باید از جادهٔ محلات_خمین به سمت جادهٔ فرعی سیادر (سیاه دره) تغییر مسیر دهید. بعد از طی ۲۵ کیلومتر به دو راهی ورین_خورهه می‌رسید. در ادامه با گذر از روستای طایقان و طی ۱۳ کیلومتر، روستای خورهه قابل مشاهده است.

💡 کشاورزی:میوه‌هایی نظیر انار، انگور، سیب، بِه، خربزه، هلو، زردآلو، قیصی، گوجه سبز، انجیر، انواع مختلفی از صیفی جات و سبزیجات، و همین‌طور گندم، جو، ذرت و آفتابگردان از محصولات زراعی روستای خورهه هستند. در این میان، اَنار خورهه زبانزد بوده و نه تنها در منطقه، بلکه در سطح استان از شهرت و محبوبیت خاصی برخوردار است و سالانه مقادیر زیادی از این محصول به شهرها و استان‌های هم جوار صادر می‌شود.

💡 در فاصلهٔ بسیار کمی از سایت باستانی خورهه، یک دریاچهٔ کوچک آب شور قرار دارد که در میان اهالی به آبشوره معروف است. منشأ این دریاچهٔ کوچک چشمه ای است که از دل زمین می‌جوشد. آب این چشمه تلخ و شور بوده و برای زراعت و کشاورزی مناسب نیست. البته شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد آب چشمه از ابتدا شور نبوده و در گذشته‌های دور برای مصارف کشاورزی استفاده می‌شده‌است.

💡 مردم روستای خورهه به زبان فارسی با لهجه محلی سخن می‌گویند. همچنین افغانی های ساکن خورهه به فارسی دری صحبت می کنند. در روستای های اطراف زبان های ترکی و لری رواج دارد.

💡 اُهو اُهو یکی از آیین‌های سنتی استان مرکزی است که در روستای خورهه شهرستان محلات انجام می‌شود. این مراسم در روز چهاردهم ماه رمضان که مصادف با میلاد حسن پسر علی است برگزار می شود.