لغت نامه دهخدا
خطاره. [ خ َ رَ ] ( ع مص ) مصدر دیگری است برای خطوره. رجوع به خطورة در این لغت نامه شود.
خطاره. [ خ َطْ طارَ ] ( ع اِ ) حظیره شتران. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ) ( از اقرب الموارد ). || ( ص ) شتر دم زننده چپ و راست. ( از منتهی الارب ) ( ازتاج العروس ) ( از اقرب الموارد ). منه: ناقه خطارة.