خرمن مه

لغت نامه دهخدا

خرمن مه. [ خ ِ / خ َ م َ ن ِ م َه ْ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) خرمن ماه. رجوع به خرمن ماه شود.

فرهنگ فارسی

خرمن ماه

جمله سازی با خرمن مه

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 هرگه که آهی از غم داغت کشیده ام دودی ز خرمن مه تابان برآمده

💡 گرد آن عارض ببین فیّاض دور چتر خط گر ندیدستی به دور خرمن مه هاله را

💡 برقی ز آفتاب رخت درچمن فتاد بازار گل چو خرمن مه روبکاست کرد

💡 ریزش افزون می کند جمعیت روشندلان خرمن مه را پریشانی نگهبان می شود

💡 ای بر سر ره نشسته ره می‌طلبی در خرمن مه فتاده مه می‌طلبی

💡 رای تو گفت خرمن مه را که چیست آن تقدیر گفت سایهٔ چتر سیاه تست

💡 در آن صبح بسیار سرد و پاییزی، وقتی خورشید تازه از پشت کوه‌ها طلوع می‌کرد، زمین پوشیده از خرمن مه بود و همه چیز در سکوت فرو رفته بود.

💡 شاعر با استفاده از استعاره خرمن مه، قصد داشت آن حجم عظیم از غبار و رطوبت را که بر روی دشت‌ها نشسته بود، به شکلی هنرمندانه و زیبا توصیف کند.

💡 تماشای طلوع خورشید در حالی که خرمن مه بر فراز دشت‌ها و مراتع گسترده شده است، می‌تواند تجربه‌ای بسیار روحانی و آرام‌بخش برای هر بیننده باشد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران