حسن علوی

حسن علوی. [ ح َ س َ ن ِ ع َ ل َ ] ( اِخ ) ابن علی بن حسن بن عمرالاشرف بن زین العابدین علوی هاشمی، مکنی به ابومحمد اطروش. سومین پادشاه علویان طبرستان است.در 225 هَ. ق. متولد و پس از قتل محمدبن زید در 287 هَ. ق. به امامت زیدیان طبرستان منصوب شد. و چون مغلوب گردید، سیزده سال در دیلم بزیست و مردم آنجا را از مجوسیت به اسلام خواند و زیدی کرد و لشکری از ایشان تهیه نمود و به طبرستان حمله کرد و آن را در 301هَ. ق. گشود و لقب ناصر گرفت و چون کر بود به اطروش معروف شد. در آمل به سال 304 هَ. ق. درگذشت. او راست: «الاذان و الاقامه »، «اصول الزکاة»، «الایمان و النذور»، «بیع امهات الاولاد»، «الحدود»، «الرهن »، «الشفعة»، «الصلاة»، «الصیام »، «الطهارة»، «السیر»، «الغصب »، «الاقامة» و «المناسک ». ( هدیة العارفین ج 1 ص 269 ).
حسن علوی. [ ح َ س َ ن ِ ع َ ل َ ] ( اِخ ) ابن محمدبن اسماعیل بن زید. معروف به داعی کبیر و حسن بن زید. رجوع به حسن طبری بن محمدبن اسماعیل شود.
حسن علوی. [ ح َ س َ ن ِ ع َل َ ] ( اِخ ) رجوع به حسن بن قتاده و حسن مرعشی شود.

ابن محمد بن اسماعیل بن زید معروف به داعی کبیر و حسن بن زید

💡 حسن علوی سبزواری (۱۲۶۰ – اسفند ۱۳۱۹) معروف به آیت‌الله‌زاده از مالکان بزرگ سبزوار و نماینده این حوزهٔ انتخابیه در هفت دوره مجلس شورای ملی بود.

💡 به نوشتهٔ میلانی، مرکز کوک، خانه‌ای در خیابان اردیبهشت نزدیک دانشگاه تهران بود. مراسم تحلیف عضو جدید پس از طی مراحل معرفی از سوی عضو معتبر و تجسس در پیشینه‌اش در آن‌جا برگزار می‌شد؛ به گفتهٔ تیمسار حسن علوی‌کیا، اتاقی تاریک تزئین شده به یک جلد قرآن، تصویری از شاه و یک شمشیر در آن بود و اعضای جدید متنی را دایر بر وفاداری به شاه می‌خواندند.

💡 سرتیپ دکتر سید حسن علوی (زاده ۱۲۸۸ خورشیدی) چشم‌پزشک، نطامی، استاد دانشگاه و نماینده مجلس شورای ملی بود.