حسن عاقبت

حسن عاقبت. [ ح ُ ن ِ ق ِ ب َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) نیکی پایان کار:
چون حسن عاقبت نه به رندی و زاهدیست
آن به ْ که کار خود به عنایت رها کنند.حافظ.

نیکی پایان کار

💡 مرا از خانه زنبور آتش دیده، روشن شد که حسن عاقبت با مردم‌آزاری نمی‌باشد

💡 زبی برگی به حسن عاقبت امیدها دارم که دار آخر برومند از سر منصور می گردد

💡 8- خردمندانِ دورانديش، مرگ با نيكان را آرزو مى كنند و به فكر حسن عاقبت هستند. (توفّنا مع الابرار)

💡 1- مى خواست آنها را در انتظار قرار دهد تا كمى تبليغ و ارشاد كند، شايد شخص اعدامىايمان آورد و با حسن عاقبت از دنيا برود.

💡 و خلاصه اينكه از سياق ما قبل آيه و ما بعد آن و مخصوصا از جمله: (من اهتدى فانّمايهتدى لنفسه...) به خوبى برمى آيد كه مراد از كلمه (طائر) هر چيزى است كه باآن بر ميمنت و نحوست استدلال شود، و حسن عاقبت و يا سوء آن كشف و آشكار گردد، زيرابراى هر انسانى چيزى كه مربوط به عاقبت امر بوده و بتوان به وسيله آن به كيفيتعاقبتش از خير و شر پى برد وجود دارد.

💡 8 حسن عاقبت، ملاك ارزش است. چه بسا مسلمانانى كه كافر مرده اند. (فيمت و هو كافر)