تضعف

تضعف. [ ت َ ض َع ْ ع ُ ] ( ع مص ) ضعیف شمردن و سست پنداشتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). خوار شمردن کسی را و بدکردن بدو. ( از اقرب الموارد ). || خوار و گمنام شدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).

ضعیف شمردن و سست پنداشتن خوار شمردن کسی را و بد کردن بدو.

💡 چـون اگـر تـنـهـا دچـار ضـلالت بـودنـد، و هـيچ تكذيبى نسبت به حق نمى داشتند، عذابنـداشـتند، براى اين كه چنين مردمى در حقيقت مس تضعف هستند، كه قرآن آنان را دوزخى نمىدانـد. و اگـر در آيـات قـبـل فـرمـود: (ثـم ان كـم ايـهـا الضـالون المـكذبون ) و كلمه(ضـالون ) را جـلوتـر از كـلمـه (مكذبون ) ذكر كرد، از جهت مقام و موقعيت آيه بود،چـون آيـه مـذكور در مقام رد گفته كفار است كه مى گفتند: (اذا متنا و كنا ترابا و عظاماءانـا لمـبـعـوثـون...) يـعـنى آيا وقتى مرديم و خاك شديم، دوباره ما مبعوث مى شويم ؟هـرگـز چـنـيـن چـيـزى مـمـكـن نـيـسـت، و در چـنـيـن مـقـامـى مـنـاسـب تـر آن اسـت كـهاول ضلالت آنان به ميان آورده شود، بعد تكذيبشان.