بر بیابان

بر بیابان. [ ب َرْ رِ ] ( اِ مرکب، از اتباع ) بر و بیابان. صحرای خشک. خشک لم یزرع.

صحرای خشک خشک لم یزرع.

💡 از سبکروحان نگیرد عالم امکان غبار گردباد برق جولان بر بیابان بار نیست

💡 شور لیلی طاقتم را طاق کرد همچو مجنون بر بیابان میزنم

💡 تو را ای کعبه پرده پرنیانست و کجا دانی که چون شب بر بیابان مغیلانت برد خوابم

💡 جود او گر بر بیابان اوفتد دریا شود خشم او گر بر زمین افتد زمین اخگر شود

💡 جنک زانجا به صحرا شد شتابان هما سایه فکنده بر بیابان