بازک
لغت نامه دهخدا
بازک. [ زَ ] ( اِ ) باشه را گویند و نوعی از باز است و آن را بازکی و پژکی نیز خوانند. ( آنندراج ). قسمی از باز شکاری. ( ناظم الاطباء ). رجوع به بازک ترکی شود.
فرهنگ عمید
= باشه
فرهنگ فارسی
نوعی از باز است
جمله سازی با بازک
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 دریاب که بازکی دهد دست صیدی که بود ز قید جسته
💡 اون خیرودکنار، مه بازک شکاره اُویِ خیرهرو، مه یارْ رهْ سازْگاره
