گیسوی سفید

گیسوی سفید. [ سو ی ِ س َ /س ِ ] ( ترکیب وصفی ) گیس سفید. موی سپید:
تا بسوزم به نهان خانه وصلت هر شب
چرب چون شمع کنم پیش تو گیسوی سفید.علی خراسانی ( از بهار عجم ).

( اسم ) ۱- رتب. خادمه های خانه ۲- بانویی سالخورد و محترم که در جمع زنان خویشاوند قولش نافذ باشد.
گیس سفید. موی سپید

💡 پیر چون زنده دل افتد، ز جوان کمتر نیست می برد زنگ ز دل صبح به گیسوی سفید

💡 گیسوی شب شد سفید و آفتاب نور شیبش از ته گیسو نمود

💡 داده‌اندش شام قدر و صبح عید گیسوی مشکین بناگوش سفید