لغت نامه دهخدا
گیتی گروه. [ گ ُ ] ( اِ مرکب ) گروه و جمعیت که در گیتی بود. || کنایه از آدمیان باشد. ( از مؤید الفضلا ) ( بهار عجم ) ( آنندراج ).
گیتی گروه. [ گ ُ ] ( اِ مرکب ) گروه و جمعیت که در گیتی بود. || کنایه از آدمیان باشد. ( از مؤید الفضلا ) ( بهار عجم ) ( آنندراج ).
( اسم ) ۱ - خلق جهان مخلوقات. ۲ - آدمیان.
گروه و جمعیت که در گیتی بود. یا کنایه از آدمیان باشد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 وی به دلیل علاقه شدید به بازیگری جهت آشنایی با این رشته، در سال ۱۳۲۷ از عبدالحسین نوشین کمک گرفت. اولین نقش خود را در نمایش آرشین مالالان ایفا کرد. پس از آن برای تکمیل اطلاعات خود در کلاسهای بازیگری صمد صباحی شرکت نمود. او پس از فعالیت در تئاتر گیتی زیر نظر حسین خیرخواه و گذراندن دوره یکساله بازیگری در تئاتر سعدی، به همراه دوستانش منوچهر قاسمی و کامل حلمی، در سال ۱۳۳۳ گروه هنری اسکار را تأسیس کرد.
💡 زبان ملی اسراییل، عبریِ نو است. کنار رفتن ییدیش به عنوان زبانی که میل و توان جانشینی دارد، خود بازتابیدهٔ کشاکش دو نیروی مذهبی و گیتیگرایانه بود. گروههای گیتیگرا زبانِ ملیِ نویی برای برجسته کردنِ هویت میخواستند و اهل مذهب بهطور سنتی میخواستند که عبری، زبانِ مقدس ویژه نماز و نیایش و مطالعاتِ مذهبی، پذیرفته باشد. در آغازِ سدهٔ بیستم ترسایی کوچندگان صهیونیست در فلسطین کوشیدند تا کاربرد ییدیش را در میان جامعهٔ خودشان از ریشه برکنند یا دست کم از لحاظ اجتماعی ناپذیرفتنی کنند.