لغت نامه دهخدا
( گوهر آسمان ) گوهر آسمان. [ گ َ / گُو هََ رِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) اصل و جرم آسمان. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( مؤید الفضلا ). || کنایه از کواکب باشد. ( آنندراج ).
( گوهر آسمان ) گوهر آسمان. [ گ َ / گُو هََ رِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) اصل و جرم آسمان. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( مؤید الفضلا ). || کنایه از کواکب باشد. ( آنندراج ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 یکی گوهر آسمانی است مردم که ایزد به بندی ببستش زمینی
💡 نظام دین که همی بر سرسش کنند نثار همه نجوم و همه گوهر آسمان و زمین
💡 حاصل دریا و کان را گر به محتاجی دهد شق شود از جوش گوهر آسمان ها چون انار
💡 از جرعه زمین چو آسمان کن چون گوهر آسمان فرو ریخت