ناف اسمان

💡 سر تیغش به ناف آسمان است شکم دزدیدن افلاک ازان است

💡 آن نافه مشک را به دست آر بشکاف تو ناف آسمان را

💡 سپهر گفت بهل مدح روزگار و بگو که آفتاب سوی ناف آسمان آمد

💡 شاعر در اشعار خود از استعاره ناف آسمان استفاده کرده است تا عظمت بی‌کران هستی را برای خوانندگان خود به زیبایی تصویر بکشد.

💡 در متون کهن عرفانی، ناف آسمان نمادی از پیوند میان دنیای مادی و جهان‌های ماورایی است که انسان را به تفکر وامی‌دارد.

💡 وقتی به پهنه بی‌کران کهکشان‌ها می‌نگریم، گویی در برابر ناف آسمان ایستاده‌ایم و کوچکی خود را در برابر این عظمت بزرگ احساس می‌کنیم.