لغت نامه دهخدا
گنده بوی. [ گ َ دَ / دِ ] ( ص مرکب ) آنکه بوی ناخوش و گنده دارد. ( آنندراج ). عَفِن. صَیقَم.
گنده بوی. [ گ َ دَ / دِ ] ( ص مرکب ) آنکه بوی ناخوش و گنده دارد. ( آنندراج ). عَفِن. صَیقَم.
( گنده بو ی ) کسی یا چیزی که بوی ناخوشی دارد: بدبو متعفن.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 و استاد تو را از بغل گنده خویش بوی تو چو مشک و زعفران باشد پیش