جلد گر

جلدگر. [ ج ِ گ َ ] ( ص مرکب ) ترجمه صَحّاف. ( از آنندراج ). کسی که پیشه او جلد ساختن و جلد کردن دفتر و کتاب است.

💡 اطوار ظهور تو بود ظاهر و باطن بر ظاهر تن جلدی و در باطن آن مخ

💡 محمدعلی سفری، قلم و سیاست، جلد اول، چاپ اول، تهران، نشر نامک، ۱۳۷۱.

💡 جلد اول ۹۳ صفحه مقدمه و ۶۳۸ صفحه متن کتاب را دربردارد.

💡 از این زور آزمائی سودشان چیست گناه جلد خون آلودشان چیست؟

💡 هین برو جلدی مکن سودا مپز که نتان پیمود کیوان را بگز