شکارپور

شکارپور. [ ش َ ] ( اِخ ) شهری است در ایالت بلوچستان پاکستان غربی، در ساحل رود سند. ( فرهنگ فارسی معین ).

شهریست در ایالت بلوچستان پاکستان غربی در ساحل رود سند.

نام چند شهر و محل در شبه قارۀ هند. ۱. شهری در پاکستان، که در ۱۶۶۷ در شکارگاهی واقع در سند علیا احداث شد. در جنگ نادرشاه افشار با محمدشاه هندی به تصرف ایران درآمد (۱۷۳۹). در ۱۷۴۶ پاتان ها گروه گروه در آن جا مقیم شدند و این شهر به دروازۀ تجارت با ایران و افغانستان و آسیای میانه تبدیل شد. در دورۀ حکومت بریتانیا بر شبه قارۀ هند از اهمیت افتاد، اما بعد از استقلال پاکستان دوباره رونق گرفت و مرکز کشت و صنعت شد. ۲. شهری دیگر در پاکستان، که در حدود ده کیلومتری شهر دادو ساخته شد. در ۱۷۰۱ نورمحمد آن جا را گرفت و خودآباد نامید. این شهر در ۱۷۸۱ به دست تالپورها ویران شد. ۳. چند محل دیگر در شبه قاره، ازجمله در نواحی بُلَندشهر و میسور.

💡 قُطب‌الارشاد به عربی و طریق الارشاد به فارسی، از آثار میا فقیرالله جلال‌آبادی شکارپوری (متوفی ۱۷۸۱/۱۱۹۵) است که همراه با مکتوباتش منابعی غنی از موضوعات عرفان و دائرةالمعارف دینی شمرده می‌شوند. از شیخ سعدالدین احمد انصاری کابلی (۱۱۴۰–۱۲۲۵ / ۱۷۲۷–۱۸۱۰) نیز معدن‌الاسرار، که تفسیری از قرآن است و تألیف آن در (۱۱۷۳ / ۶۰–۱۷۵۹) تکمیل شده، و همچنین حقائق‌المعارف، اثری منظوم به سبک مثنوی مولانا بلخی، و شورِ عشق، که یک دیوان شعر است و دو بار به چاپ رسیده، به جای مانده‌است.