گل بستان افروز

گل بستان افروز. [ گ ُل ِ ب ُ اَ ] ( اِ مرکب ) شاهسفرم. ضیمران. تاج خروس.

شاهسفرم ضیمران تاج خروس.

💡 اندر آن بستان اگر خندیده‌ای تو گل بستان جان و دیده‌ای

💡 گل بستان فروز دم نزند پیش رخسار او ز خوش نظری

💡 همه گنج جهان ماری نیرزد گل بستان او خاری نیرزد

💡 از گل بستان چو نازی پیش ما غیر کمخا در گلستان ورد نیست

💡 من ز آب دیده هر شب باز یاری کرده ام تا گل بستان وصلم دربر آمد صبحدم

💡 به گل گفت ای نگارستان خوبی رخ خوبت گل بستان خوبی