گزاف گو

گزاف گو. [ گ ُ / گ ِ / گ َ ] ( نف مرکب ) گزاف گوی. گزافه گو. گزافه گوی. لاف زن. بیهوده گوی. خراص. ( ملخص اللغات حسن خطیب ): خردمندان دانستندی که نه چنان است و سری می جنبانیدند و پوشیده خنده میزدندی که وی گزافگوی است. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 176 ).
ویشان ز بد گزاف گویان
خود را بسرشک دیده شویان.نظامی.زین عقل گزاف گوی پردعوی
بگذار که شب گذشت ای ساقی.عطار.رجوع به گزاف گفتن شود.

۱. بیهوده گو، لاف زن.
۲. پرگو.

💡 نه شغل روزگار توان ساخت بر گزاف نه کلک شهریار توان داست رایگان

💡 3 - او (متاع قليل ) را به (بهاى گزاف ) مى خرد (يا منيقبل اليسير و يعفو عن الكثير): اى خدائى كهعمل كم را مى پذيرى و گناهان بسيار را مى بخشى.

💡 و هر گاه كسى تفوه كند كه اگر على عليه السلام نمى بود، عترتى نبود ورسول خاتم عقيم بود گزاف نگفته است.

💡 حال اگر چه مسافت طولانی و هزینه‌های گزاف برای تولید بقیه آثار باقیمانده‌ام دارم اما امیدوارم که معبود توانا مرا یاری نماید انشاءالله. در خاتمه از همه کسانی که مرا یاری رسانیده‌اند کمال تشکر و قدردانی را دارم.

💡 به گاه لاف و هنگام گزاف ار مردشان دیدی نگه کن تا به وقت کارشان کم تر ز زن بینی

💡 اللَّهُ یَسْتَهْزِئُ بِهِمْ اللَّه برایشان می‌افسوس کند. وَ یَمُدُّهُمْ و می‌فرا گذارد ایشان را فِی طُغْیانِهِمْ در گزاف ایشان یَعْمَهُونَ (۱۵) تا متحیّر می‌باشند.