گره به کار اند

گره به کار انداختن. [ گ ِ رِه ْ ب ِ اَ ت َ ] ( مص مرکب ) کنایه از برنیاوردن حاجت. ( آنندراج ). رجوع به گره بکار زدن شود.

💡 عشاق سربه‌سر همه دیوانه گشته‌اند تا او گره به سلسله مشکبو زده

💡 صبح ز شرم تو زد گره به شکرخند مهر به دور تو با نقاب برآید

💡 فسردگی است عنان تاب سالک از مقصود گره به سینه نگردد دلی که آب شود

💡 نماند ناخن تدبیر در کفم صائب که این گره به سر زلف مدعا بسته است؟

💡 در آتش است نعل سفر رنگ و بوی را دامن گره به دامن این بی وفا مزن

💡 به تن بر یکی آسمان گون زره چو مرغول زنگی گره به گره