کین گر

💡 روز و شب اختیار مهر کنند سال و مه آرزوی کین نکنند

💡 نگه کرد فرهنگ ز افراز کوه بدید آنکه آمد به کین آن گروه

💡 به کین سیاوش بریدم سرش برافروختم آتش از کشورش

💡 در روایت‌های تاریخی، کین گر بودن گاهی به عنوان نشانه‌ای از شجاعت و ایستادگی در برابر ظلم، اما در عین حال به عنوان مایه تفرقه شناخته می‌شد.

💡 او که مردی کین گر و پرخاشگر بود، نمی‌توانست حتی کوچک‌ترین بی‌احترامی را بدون پاسخ دادن و ایجاد تنش در محیط کار تحمل کند.

💡 تاریخ نشان می‌دهد که کین گرها اغلب در نهایت به تنهایی می‌مانند، زیرا دشمنی‌های بی‌پایان آن‌ها، پیوندهای انسانی و عاطفی را در زندگی‌شان از بین می‌برد.