کیسۀ اب

💡 ببین کبودی این کیسۀ سپهر که او به یک درست چنین تیز میکند بازار

💡 یکروزه خرج کیسۀ صراف جود اوست از مهر هر ذخیره که کان در دکان نهاد

💡 زین پس من و عیش خوش که از کیسۀ عمر زین بیش به خرج غم نمی‌پردازد

💡 پیوسته ترا حال پریشان باشد خرج تو همه ز کیسۀ جان باشد

💡 چون کیسۀ غنچه را صبا پر زردید غمّازی کرد و پرده بروی بدرید

💡 همّتِ عالی با کیسۀ خالی دردی است که به آن درد گرفتار نگردد کافر

💡 در طول مسیر طولانی و دشوار کویری، مسافران برای بقا و جلوگیری از کم‌آبی شدید، همواره کیسۀ اب چرمی خود را به دقت پر می‌کردند تا انرژی لازم را داشته باشند.

💡 سربازان قدیمی در میدان‌های نبرد، برای نوشیدن آب در میان هیاهوی جنگ، از کیسۀ اب که از پوست حیوانات ساخته شده بود، استفاده می‌کردند تا آب خنک بماند.

💡 در داستان‌های قدیمی، قهرمان داستان با حمل یک کیسۀ اب سنگین در دوش خود، از بیابان‌های بی‌آب و علف به سمت آبادی‌های دوردست حرکت می‌کرد تا به مقصد برسد.