کیانگ سو

لغت نامه دهخدا

کیانگ سو. ( اِخ ) یکی از استانهای شرقی کشور چین است که 45230000 تن سکنه دارد و مرکز آن نانکین و شهر معروف آن شانگهای است. ( از لاروس ).

فرهنگ فارسی

یکی از استانهای خاوری کشور جمهوری توده یی چین دارای ۶٠/٠٠٠/٠٠٠ تن سکنه مرکز آن شهر [ نانگین ] و بزرگترین شهرش [ شانگهای ] میباشد.

دانشنامه آزاد فارسی

رجوع شود به:جیانگسو

جمله سازی با کیانگ سو

💡 سیاه‌تاغ در ایران اغلب در نواحی بیابانی از جمله در استان‌های یزد، سمنان، خراسان، سیستان و بلوچستان، کرمان و هرمزگان می‌روید و در جهان در غرب افغانستان، ترکمنستان، آرال و خزر، آمودریا، سرزمین‌های پست آسیای مرکزی، چین (مغولستان، سین کیانگ، کانسو) می‌روید.

💡 در زمان چنگیزخان چون مغول‌ها هنوز کتابت به زبان خود نداشتند، خط اویغوری اولین خط رسمی حکومتهای مغول شد. بعد از مسلمان شدن اویغورها، خط عربی جایگزین خط اویغوری گردید. شیوه بهبودیافته خط عربی-پارسی امروزه به عنوان الفبای رسمی این زبان در منطقه خودمختار سین کیانگ اویغور شناخته شده‌است و به شکل گسترده چه توسط مردم و چه توسط دولت منتسب از مرکز محلی استفاده می‌شود.