کوه خر

کوه خر. [ خ َ ] ( اِ مرکب ) خر وحشی و گورخر. ( ناظم الاطباء ). خرکوهی. گورخر. ( از اشتینگاس ).

خر وحشی و گورخر

💡 همه کوه از کشته چون پشته گشت به خون سنگ و گل یکسر آغشته گشت

💡 چو دستوری اش داد بنمود راه سوی کوه سر همچو تابنده ماه

💡 سکندر دو تن پیش کرد از گروه بشد تا رسید او به نزدیک کوه

💡 ترازوی سبک دارم گرانش کن به فضل خود تو که را که کنی زیرا نه کوه از خود گرانستی

💡 سایهٔ من خبر ندارد از آنک آه من چرخ‌سوز و کوه در است