کون و پیزی

💡 شاها ملکا دادگرا مُلک‌ستانا ای‌ کایتِ حُکمت به‌همه‌ کون و مکان رفت

💡 از درِ خویش خدایا به بهشتم مفرست که سرِ کویِ تو از کون و مکان ما را بس

💡 [هر چند]دو جهان در من میگنجد، من در این جهان نمی‌گنجمگوهر لامکان منم، در کون و مکان نمی‌گنجم

💡 از جمله ذرات جهان مهر جمالت شد عیان ای شاهد رویت نهان در پرده کون و مکان

💡 از آن زمان که سراپرده معالی او ورای منظر کون و مکان گرفته مقام