لغت نامه دهخدا
کناره کشی.[ ک َ / ک ِ رَ / رِ ک َ / ک ِ ] ( حامص مرکب ) عزلت گزیدن از کار. ( ناظم الاطباء ). کناره گیری. کناره گرفتن.
کناره کشی.[ ک َ / ک ِ رَ / رِ ک َ / ک ِ ] ( حامص مرکب ) عزلت گزیدن از کار. ( ناظم الاطباء ). کناره گیری. کناره گرفتن.
عزلت گزیدن از کار. کناره گیری.کناره گرفتن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 از رزم پس کناره کشی را صلاح دید بر هر نفر سپس ز مقامات لشکری
💡 گاهی که تیغ خشم کشی، در میانه ام وانگه که بزم عیش کنی بر کناره ام