کشته زار

کشته زار. [ ک ِ ت َ / ت ِ] ( اِ مرکب ) کشت زار. مزرعه: از آن چیزها نیز یکی آن بود که اندر خزینه فرش بساطی بود آن را باز کردندی و بدان نشستندی بدان وقت که اندر زمین سبزی و شکوفه نماندی و لب های آن بر کرانه گرداگرد به زمرد بافته بود هر که اندر آن بنگرستی پنداشتی مبقله خیار است یا کشته زاری. ( ترجمه تاریخ طبری بلعمی ).
تخم وفا و مهر در این کهنه کشته زار
آنگه عیان شود که بود موسم درو.حافظ.نمیکنم گله ای لیک ابر رحمت دوست
بکشته زار جگرتشنگان نداد نمی.حافظ.

کشت زار. و از آن چیزها نیز یکی آن بود که اندر خزینه فرش بساطی بود باز کردندی و بدان نشستندی بدان وقت که اندر زمین سبزی و شکوفه نماندی و لب های آن بر کرانه گرداگرد بزمزد بافته بود هر که اندر آن بنگرستی پنداشتی مبقله خیار است یا کشته زاری

💡 ای همچو من بسی را عشق تو زار کشته وین دل بتیغ هجرت شد چند بار کشته

💡 تخم وفا و مهر در این کهنه کشته زار آن گه عیان شود که بود موسم درو

💡 روی هوا ز رخنه کند پر نگار عکس جرم زمین ز کشته کند لاله زار تیغ

💡 کسی کو به من هست همراه و یار مراو نیز چون من شود کشته زار

💡 شب‌هنگام قارن به پییش نوذر رفته و از کشته‌شدن برادر زار می‌گرید.