کبود وش

کبودوش. [ ک َ وَ ] ( ص مرکب ) نیلی رنگ. ( ناظم الاطباء ). کبودفام. کبودرنگ.

نیلی رنگ

💡 ستاره ایست خدا را که در زمین گردد که در هوای ویست آفتاب و چرخ کبود

💡 در پناه علم سبز تو با چهره زرد به تظلم ز بر چرخ کبود آمده‌ایم

💡 جهان را گر فراز و گر فرود‌ست گل تیره‌ست یا دود کبود‌ست

💡 گمان مبر که یکی چون فراق دوست بُوَد اگر هزار جفا آید از سپهر کبود

💡 به رنگ نیلگون خود را نموده ست که خوبان عرب را تن کبود است

💡 برگ بنفشه، چون بن ناخن شده کبود در دست شیرخواره به سرمای زمهریر